IMG_2258-0.JPG
Er zijn genoeg dieren die hun eigen soortgenoten te lijf gaan. We zien allemaal wel eens twee beestjes die ruzie hebben. Elkaar doden doen dieren echter zelden. Er zijn verhalen bekend van groepen chimpansees die elkaar te lijf gaan tot de dood volgt, maar de meeste dieren handelen alleen uit pure noodzaak en laten elkaar verder gewoon met rust.

Wij mensen vinden vaak dat we boven de dieren staan. Wij kunnen praten, zijn intelligent, hebben empathisch vermogen. Tenminste, dat denken we. Dieren zijn er voor ons. We hebben ze als huisdier, eten ze op of slaan ze dood als ze irritant om onze oren vliegen.

Dat we zelf ook zoogdieren zijn, is bekend. Maar heb je je ooit wel eens gerealiseerd dat je tot de meest gruwelijke diersoort behoort. Mensen vermoorden elkaar, zonder noodzaak, zonder reden. Het is niet voor niets dat juist de chimpansees naar voren komen als meest moordlustige dieren. Het zijn de dieren die het dichtst bij ons staan, het meest op ons lijken. Alleen zijn wij erger. Veel erger.

Wereldwijd zijn ieder jaar zo’n half miljoen mensen het slachtoffer van moord. Dit is exclusief dodelijke slachtoffers van oorlogen, terreuraanslagen en andere gewapende conflicten. De ene soortgenoot maakt de andere af omdat hij in iets anders gelooft, een andere levensstijl heeft of op een ander stukje wereld woont. Er is geen ander dier dat zich zo belachelijk gedraagt als de mens.

Hoezo geëvolueerd? Hoezo beschaving? We moeten ons kapot schamen tegenover de andere zoogdieren. Waarschijnlijk lachen ze ons uit. Zoals de Bonobo-apen, die niet agressief zijn, maar liever knuffelen en seks hebben. Dat gebruiken ze om vrede te stichten, spanningen binnen de groep te verlagen en vriendschappen te smeden.

Het nieuws van deze zomer is iedere dag weer even dramatisch. We halen vliegtuigen neer, bestoken elkaar met raketaanvallen, snijden zelfs elkaars hoofd af. En weet je wat het ergste is? Het is niet eens beestachtig, het is mensachtig. Soms wou ik dat ik een Bonobo-aap was.