De Turkse kapper

Steeds vaker laat ik mijn haar knippen door een Turkse kapper. Naar de kapper gaan is niet mijn hobby, maar sinds ik naar de Turk ga heb ik er een stuk meer plezier in. Het is niet alleen spotgoedkoop, het is een ware belevenis.

Hicabi en Mustafa hebben een gezellige herenkapsalon waar het een komen en gaan van mensen is. Je weet nooit precies wie van alle aanwezigen geknipt moet worden, wie al klaar is en wie voor de gezelligheid komt. Zo liep ik er gisteren naar binnen, waren er zeker dertig man in de zaak, maar was ik toch binnen vijf minuten aan de beurt. Heerlijk.

Net als de muziek die uit de speakers schalt, is de voertaal van de aanwezigen Turks. En ook dat is genieten. Ik kan namelijk slecht tegen die prietpraat van Nederlandse kappers. Of ik een dagje vrij ben, of ik nog vakantieplannen heb en dat het zulk mooi of slecht weer is. Nee, dan Hicabi en Mustafa. Die bemoeien zich niet met mij, maar lullen lekker in het Turks tegen elkaar of tegen de andere dertig aanwezigen.

Regelmatig gaat tijdens mijn knipbeurt het mobieltje van de kapper af. Hij neemt dan op, staat tien minuten in het Turks te schelden en pakt dan net zo vrolijk de schaar en kam weer ter hand. Tussendoor beantwoordt hij ook nog twaalf appjes, komt zijn vrouw langs met een tas vol groente en fruit en vraagt hij mij of mijn wenkbrauwen ook bijgeknipt moeten worden.

Het is ogenschijnlijk één grote chaos bij Hicabi en Mustafa, maar toch loop ik altijd met een glimlach naar buiten. Ik ben superstrak geknipt, uitermate vriendelijk behandeld, heb geen oppervlakkige kletspaatjes hoeven houden, geen koude cappuccino hoeven drinken en aan zegels, stempels of klantenpassen hebben ze een broertje dood. Knippen, laat dat maar aan de Turken over!

Advertenties

6 gedachtes over “De Turkse kapper

  1. Grappig bij de Turkse dameskappers is het bijna net zo.Alleen daar wordt je makeup gedaan en er is ook een schoonheidsspecialiste aanwezig .Meestal kom je eruit als een clown 🙂
    Met veel blauw en roze makeup.Maar erg gezellig altijd.Als ik op vakantie ben in Turkije is dat het eerste wat ik doe….naar de kapper : voor de gezelligheid, alleen ik versta ze dan wel .

  2. Hahaha… Ik herken dat wel. Maar ik ben er wel mee gestopt, met die Turkse kapper. Ik heb zelf een tondeuse gekocht.
    Het begon veelbelovend en net als jij beschrijft: goedkoop en onorthodox. Aanvankelijk werd ik dan ook door de eigenaar zelf geknipt die redelijk Nederlands sprak en mijn stilistische wensen redelijk met de schaar wist te vertalen.
    Maar het succes liet niet lang op zich wachten en hij liet een tweede kapper – uiteraard ook Turks – aanrukken. De eerste keer wist ik hem slinks te ontlopen door iemand ‘voor te laten gaan’, maar de tweede keer was het toch raak: Kleed om en die Turk begint mijn haar strak achterover te schuieren. Dat was beslist niet het model dat ik wilde en ik keek al angstig naar de pot gel die hij al klaar had staan om mijn coupe te bezegelen. Vanonder die doek piep ik dat dit niet de bedoeling is en hij stopt even met schuieren. Hij grijnst me vanonder zijn snor vriendelijk lachend aan, knikt fanatiek – en gaat door met schuieren.
    Sprak dus geen woord Nederlands en hij knipt me in waarschijnlijk het enige model dat hij machtig was: steil achterover en kort – héél kort!
    Maar daarmee was het verhaal nog niet af: eenmaal mijn haar gereduceerd tot een soort kokosmat, begint hij wild in mijn oren en mijn neus te knippen. Ik hád er ooit een paar vlashaartjes, maar sinds die dag moet ik dus wekelijks met de trimmer aan de slag. Alle lichaamsopeningen werden door hem afgewerkt en ik was blij dat ik mijn broek en shirt mocht aanhouden…
    Dat was voor mij einde Turkse kapper.
    Er staat je nog wat te wachten Rick…

  3. Vermakelijke column met een amusant vervolg in de reactie van Ron Tuijnman. Dubbel genieten dus 🙂

  4. Het is lang geleden dat ik bij een Nederlandse kapper ben geweest.
    Ik vraag elke nationaliteit om mijn haar te millimeteren.
    Het criterium is dat het goedkoop moet gebeuren.

    Telkens weer vind ik het verbazend wat de gewoontes zijn bij een nieuwe vreemde kapper.

    Leuk blog, met plezier gelezen.

    Vrolijke, kalende en grijzende groet,

  5. Als babaanne van twee half Nederlands / Turkse kleinzoons vind ik het ook leuk om mee te gaan naar de Turkse kapper. De kappers spreken vloeiend Nederlands maar als mijn kleinzoon in de stoel zit en ik volg de conversatie in het Turks dan word ik daar gewoon blij van.
    Heel leuk stukje !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s