Ik stond laatst voor een rood stoplicht in Apeldoorn en zag rechts van mij een bejaard echtpaar kijken naar een parkeerautomaat. In die ene minuut dat ik stond te wachten, heb ik ze niet zien bewegen. Ze keken alleen, als aan de grond vastgenageld. Bij de man hing de mond iets open en de vrouw had een blik van totale radeloosheid.

Deze oude mensen zijn niet gek. Als je er goed op let, zie je ze namelijk heel veel. Mensen die minutenlang naar parkeerautomaten staan te kijken in de hoop ze te kunnen ontcijferen. Ik heb me altijd al afgevraagd waarom er een miljoenmiljard verschillende parkeerautomaten zijn en waarom je er altijd eerst drie kwartier naar moet turen voordat je snapt wat je moet doen.

En dan hebben we in Raalte nog geluk. Ik was laatst ook in Amsterdam en toen ik eindelijk een plekje had gevonden, stond op de automaat dat je alleen met je mobieltje kon betalen. Dan moet je dus een appje downloaden, zeshonderd pagina’s met persoonlijke gegevens invoeren en als je geluk hebt, heel veel geluk, dan gaat alles goed en kom je maar een half uur te laat op je afspraak.

Er zijn mensen die in Raalte het betaald parkeren willen afschaffen. Persoonlijk ben ik daar geen voorstander van, want je kunt je auto altijd wel op een gratis plek zetten, vaak met de bekende blauwe parkeerschijf. En als je te lui bent om een stukje te lopen, dan moet je maar betalen. Met dat concept is dus helemaal niets mis. Nou ja, bijna niets, want betaald parkeren betekent wel… parkeerautomaten.

Mijn ergernis is zo groot dat ik er wat aan ga doen. Ik start per direct met de oprichting van de PvdEP, de Partij voor de Eenvoudige Parkeerautomaten. Ik begin uiteraard lokaal, maar heb ambities om dat landelijk uit te bouwen. In 2024 moet Nederland verlost zijn van ingewikkelde parkeerautomaten. Later, als ik oud ben, wil ik hooguit tien seconden naar zo’n automaat kijken. Dan moet het klaar zijn.

Advertenties