De overheid doet het voorkomen als een milieumaatregel, maar niets is minder waar. De afschaffing van de gratis plastic tasjes is gewoon een laatste redmiddel voor winkeliers. De bewijslast ligt op straat, de winkelstraat wel te verstaan.

Freddy Ogink van Ziengs Schoenen in Raalte is zielsgelukkig met de maatregel. “Wij zagen onze omzet al jaren dalen en zochten eigenlijk al heel lang naar een middel om meer inkomsten te genereren. We wilden eerst verzekeringen en notarisdiensten erbij gaan verkopen, maar dat was toch niet helemaal ons ding. Nu we geld kunnen vragen voor plastic tasjes zien we licht aan het einde van de tunnel.”

Ogink hoopt niet dat de overheidsmaatregel ervoor zorgt dat mensen zelf plastic tasjes van huis meenemen. “Persoonlijk zou ik dat erg kinderachtig vinden. Als ik uit eten ga, neem ik ook geen fles wijn van huis mee. Het plastic tasje hoort gewoon bij de totale winkelbeleving. Met lege handen naar binnen, met een plastic tasje naar buiten. En ja, daar moet je gewoon iets voor betalen.”

Voor veel winkels komt de tasjesmaatregel rijkelijk laat. Voor Scapino bijvoorbeeld, waar het personeel zwaar aangeslagen is door het onlangs uitgesproken faillissement. Woordvoerder Tim Koppers stelt dat de tasjes het bedrijf hadden kunnen redden. “Ik heb uitgerekend hoeveel tasjes wij de afgelopen jaren gratis hebben weggeven. Daarna ben ik naar boven gegaan en heb drie uur op bed liggen huilen, het is verschrikkelijk.”

Vroom & Dreesman gaat zelfs nog een stapje verder en beraadt zich op juridische stappen tegen de overheid. CEO Diederik Braas: “Wij hebben de afgelopen tien jaar meer dan dertig miljoen plastic tassen gratis weggegeven en nu het voor ons te laat is, komen ze met de betaalde zak op de proppen. Ons team bedrijfsjuristen buigt zich momenteel over de zaak en het laatste woord is hier zeker nog niet over gezegd.”

Advertenties