Deze column is speciaal voor Riet. Ik ken Riet niet, maar ik vind ieder jaar een kerstkaart van haar in mijn brievenbus. Het leek me een mooi gebaar om op deze manier een keer iets terug te doen voor Riet. De ultieme kerstgedachte.

Je hebt mensen die met zorg en aandacht hun kerstkaarten uitzoeken en een mooie passende tekst schrijven. En je hebt mensen die naar de Action gaan, een doosje met vijftig foute kaarten op de kassaband flikkeren, vijftig cent neerleggen en thuis zo snel mogelijk hun adressenboekje overschrijven op de kaarten. Riet hoort bij die laatste categorie.

De kaart van Riet is eigenlijk ieder jaar hetzelfde. Een staand exemplaar met een gezellig bedoeld tafereeltje in Charles Dickens-stijl. Onderin staat in goudkleurige sierletters ‘prettige kerstdagen’ en aan de binnenkant heeft Riet haar best gedaan om haar naam zo slordig mogelijk op te schrijven. Misschien omdat ze haast had. Maar waarschijnlijker is dat het haar geen reet interesseert.

Lieve Riet, mocht je dit lezen, de mensen aan wie je je kerstkaart ieder jaar weer richt wonen hier al negen jaar niet meer. Bovendien sta ik ook op punt van vertrekken. Misschien is het voor de nieuwe bewoners straks wel zo netjes om te stoppen met die kerstkaartflauwekul, want je doet hier niemand een plezier mee.

En als je dan toch zonodig je vrienden en vage kennissen met Kerst wilt laten weten dat je aan ze denkt, bel ze dan gewoon eens op en vraag hoe het met ze gaat. Informeer naar het juiste adres, ga langs met een zelfgebakken tulbandcake met poedersuiker en praat eens bij. Dan kun je meteen je adressenboekje goed bijwerken. Gelukkig nieuwjaar!

Advertenties