IMG_2372.JPG
Sinds hun pensioen genoten opa (67) en oma (64) meer dan ooit van het leven. Oma had altijd voor de klas gestaan en opa was schilder. Begin vorig jaar konden ze allebei stoppen. Eindelijk samen mooie reizen maken en vooral veel tijd doorbrengen met hun kleindochter.

Sanne is twee en is opa en oma’s prinsesje. Tweemaal per week passen ze op en in het weekend gaan ze het liefst samen naar het bos. De buggy gaat altijd wel mee, maar Sanne loopt eigenlijk veel liever tussen opa en oma in. Haar beide handjes in de vertrouwde handen van haar grootouders.

Net als die ene mooie zonnige dag in mei vorig jaar. Toen opa en oma voor de deur stonden, straalde Sanne van oor tot oor. ‘Jaaaa, opa en oma bos’, en ze vloog opa om de nek. Onderweg kletste de kleine meid honderduit. Over vosjes, hertjes en eekhoorns. Sanne had ze in het bos nog nooit gezien, maar ze hield hoop. En opa en oma, die voelden zich schatrijk.

Wat de mooiste dag van hun leven leek, werd ook meteen de laatste. Opzij springen lukte niet meer toen een 33-jarige Pool veel te hard om de hoek kwam scheuren en de macht over het stuur verloor. Opa, oma en hun kleine prinsesje waren kansloos. ‘Eekhoorntje’ was het laatste woordje van Sanne. De kans om ze ooit in het echt te zien werd haar bruut ontnomen.

Een rechter in Roermond gaf de Pool deze week een taakstraf van 120 uur. Drie weken schoffelen omdat hij een klein meisje en haar opa en oma doodreed. Voor ieder mensenleven een weekje werken. Dan kan de Pool weer verder met zijn leven. Vorige week schreef ik nog dat we in een leuk land leven. Nu ben ik misselijk. Kotsmisselijk.

Advertenties