20140801-225622-82582946.jpg

We zijn gewoon in de verkeerde volgorde op vakantie gegaan. Mijn collega en ik. Daar kan zij niks aan doen en ik ook niet, maar het is wel zo. Een vijfsterrenhotel op Kos is nou eenmaal anders dan een budgetcamping in Hölmsjö. En dan had ik nog strontveel mazzel dat het lekker weer was in Zweden.

De reis alleen al. Zij zat binnen drie uur met het vliegtuig op Kos. Wij zijn thuis al een dag bezig om de vouwwagen in te pakken. Alles moet mee. Servies, bestek, gaspitje, wasknijpers, een prullenbakje die je met allemaal losse pijpjes in elkaar moet zetten, dekbedden, gehaktkruiden. Als we gepakt hebben, zijn we kapot, staat het hele huis op de kop, hebben we al tien keer ruzie gehad en dan moet de reis nog beginnen. Dertien uur lang tachtig kilometer per uur in een volgepakte auto naar Zweden.

Eenmaal op de camping is het opnieuw feest. Kapot van de lange reis moet de vouwwagen met voortent en luifel opgezet worden. Dat zijn een paar grote doeken met honderdtwintig losse stokken die maar op één manier in elkaar kunnen. Het is dertig graden, maar een koud biertje zit er niet in, want de koelkast is nog niet aangesloten en de dichtstbijzijnde supermarkt is twintig kilometer verderop. Een andere leuke bijkomstigheid is dat de kinderen hyperactief zijn. Die hebben namelijk wél in de auto geslapen.

Toen ik de uitklapbedjes van de vouwwagen probeerde waterpas te stellen, dacht ik aan mijn collega die bij aankomst in haar hotel een fantastisch tweepersoonsbed aantrof met rozenblaadjes en handdoeken gevouwen in de vorm van een zwaan. Had ik al verteld over ons bed? Een eiermatje op een plank. Geen rozenblaadjes en ook geen handdoeken. Ja, die hebben we wel, maar die zijn de hele vakantie klam en hangen over een geïmproviseerde waslijn, van boom naar autospiegel.

Weet je wat me lekker lijkt? Wakker worden op Kos, een zonnebril op mijn neus zetten en dan met mijn duffe kop langs een uitgebreid ontbijtbuffet lopen. Kiezen uit drie- of vijf-minuten-eitjes. Of scrambled eggs. Of zo’n gebakken eitje die iemand ter plekke voor mij maakt. Met hele dooier. En spek. Kamperen is anders. Dat is een kilometer wandelen naar de receptie voor een paar harde maanzaadbolletjes en die dan beleggen met kleffe kaas om ze op te eten aan een gammel plastic picknicktafeltje.

Ik weet niet wat de rest van mijn gezin wil, maar volgend jaar ga ik naar Kos. Wil iemand een vouwwagen kopen? Het is een André Jamet, model Colorado. Heel eenvoudig op te zetten en af te breken. Veel bergruimte, veel leefruimte en ruime slaapplekken. Ideaal voor jarenlang vakantieplezier voor het hele gezin. Nu inclusief grondzeil, binnentent, gordijntjes en prullenbakje die je met allemaal losse pijpjes in elkaar kunt zetten. T.e.a.b.

Advertenties