Carnaval hoort voor Limburgers te zijn. Daar stemmen ze ook PVV, dus het feest der zwakzinnigen past daar goed bij. Helaas schuift die gekte steeds verder omhoog. Ik zie dat dik tachtig procent van mijn Facebookvrienden meedoet. Dat belooft weinig ‘vind-ik-leuks’ voor deze zaterdagcolumn.

Jullie sporen niet. Doordeweeks braaf op kantoor zitten, maar zodra de Deurzakkers op de radio zijn, moet het iets te dikke lijf in een pipopak. Nou, aan mijn lijf geen polonaise.

Ik zag er gisteravond al een paar op straat lopen. Drie mannen in vrouwenkleding, gekleurde pruiken, nylon rokje. Mijn dochter van vier vroeg of daar geen medicijnen voor waren. Ik was trots op haar, maar vond ook dat ze dit eigenlijk niet hoorde te zien. Prima dat zij verkleed als konijn naar school gaat en daarna langs deuren om zakken snoep op te halen, maar straks gaat ze nog denken dat het normaal is dat ook grote mensen zich verkleden. Dat voorrecht hoort enkel Bassie en Adriaan toe.

In mijn jeugd heb ik wel meegedaan aan carnaval. Toen had ik nog geen eigenwaarde. Mijn vrienden gingen naar carnaval dus ik ging ook. Echt gelukkig werd ik daar niet van. En het probleem is, dat het dan nog treuriger wordt. Niets is lulliger dan een verkleed iemand die het niet naar zijn zin heeft. Net als die belachelijke prinsen Carnaval die in huis-aan-huis-krantjes heel serieus op de foto staan. Ik heb mijn zoon verteld dat je bij die mensen door de brievenbus mag plassen. Een envelopje met een drol door een open raampje mag ook.

Met carnaval komen er ineens grappig bedoelde plaatsnaambordjes tevoorschijn en draagt de burgemeester de sleutel van zijn gemeente tijdelijk over aan de carnavalsvereniging. Bij ons in Raalte worden zelfs de openingstijden van het gemeentehuis aangepast. Ik verzin dit niet. Mensen die onze gemeente besturen gooien de toko dicht om mee te werken aan een toneelstukje van een groepje zuipende halvegaren die een lang weekend kotsen, vreemdgaan en meezingen met Jettie Pallettie en Lamme Frans. Nu kijkt onze burgemeester sowieso al niet bijster intelligent van zich af, maar na deze actie vind ik dat de beste man voortaan alleen nog maar een snoepketting om mag.

Dit weekend gaan mijn vrouw en ik naar Hoogeveen. Wat we daar in godsnaam moeten doen, weten we nog niet. Wat we wel weten is dat het daar veilig is. Geen confetti in mijn cornflakes en geen dweilorkesten op straat. In Hoogeveen kunnen we naast elkaar lopen in plaats van achter elkaar met de hand op de schouder. Ongelofelijk, wat gaan wij genieten in Hi Ha Hoogeveen. Alááááááááf.