“Rick, weet jij wat voor weer het wordt vanavond?”

“Nee, geen idee. Hoezo?”

“Ik weet niet wat ik aan moet. Binnen is het wel lekker warm denk ik, maar we moeten ook nog een stuk lopen…”

“Er zit geen dak op het Philips stadion hoor.”

“Echt niet?”

“Nee, natuurlijk niet. Het is geen Arena.”

“Els? Hoi, met mij. Rick zegt dat er geen dak op het Philips stadion zit.”

“Echt niet? Dan doe ik wat anders aan.”

“Ja, dat dacht ik ook al. Het is zonder dak best koud denk ik. Toch?”

“Ik weet niet. Ik ben wel eerder bij een concert geweest. Toen was het niet koud.”

“Maar toen was het toch veel warmer buiten?”

“Ja, dat wel.”

“Nou, ik ga nog even iets warms kopen. Tot vanavond.”

“Rick, wil jij het nummer van het Philips stadion even opzoeken.”

“Waarom? Ga je vragen of er een dak op zit?”

“Nee, ik ga vragen of het koud wordt vanavond.”

“Dat weten zij toch ook niet.”

“Laat mij maar even… Waarom staan er nooit telefoonnummers op websites?”

“Omdat ze liever niet hebben dat je belt.”

“Rick, ik ga even naar dorp.”

“Oké.”

“Ik wil vanavond mijn vestje aan, maar mijn rits is kapot.”

“Ja.”

“Ik doe gewoon een vestje aan met een shirtje eronder. Dan kan ik dat vestje uitdoen als het warm is.”

“Goed idee.”

“Die kan ik zo om mijn middel knopen.”

“Ja.”

“Ik baal ervan dat de rits van die grijze kapot is. Dat is zo’n fijn vestje.”

“Ja, balen.”

“Er zal wel geen kapstop zijn toch?”

“Vast niet.”

“Nou, ik ga even naar dorp.”

“Ja.”

“We moeten trouwens ook nog een briefje maken voor de buren.”

“Waarom?”

“Dat heb ik ze beloofd. Poept ie ’s avonds nog?”

“Ja, meestal wel.

“Één keer of twee keer?”

“Dat verschilt. Maar dat hoef je toch niet op te schrijven?”

“Ja maar ze moeten hem niet in de bench doen en weer naar huis gaan als ie nog een keer moet poepen.”

“Ze redden zich vast wel.”

“En jij laat hem ’s avonds voordat je naar bed gaat toch altijd nog plassen?”

“Ja.”

“Poept ie dan ook nog?”

“Nee, meestal niet.”

“Moet ik ook opschrijven dat we altijd ‘aanvalluh’ zeggen voordat ie gaat eten?”

“Ja doe maar, anders eet ie vast niet.”

“Daar moeten ze vast om lachen.”

“Dat denk ik ook.”

“Je ging toch naar dorp?”

“Ja, doe ik nu. Het wordt wel donker. Denk je dat het droog blijft?”

“Vast wel.”

“Wil je even op buienradar kijken?”

“Misschien kun je ze even bellen. Of je gaat met de auto. Daar zit een dak op.”

“Grapjas. Tot zo.”

“Tot zo schat. Neem maar lekker even de tijd voor jezelf in dorp.”