Vroeger had ik een poster van Wim Kok op mijn kamer. Maak je geen zorgen hoor. Ook Pamela Anderson was van de partij. Op de deur. Ze lag in de branding. Zand op haar lange bruine benen, doorschijnend dingetje aan. Niets mis mee. Verder herinner ik me een Ferrari F40 en een joekel met daarop het voltallige team van Manchester United. Gebroeders Neville, Beckham en ook Cantona was er nog. Wat een team. Maar ik dwaal af. Wim Kok dus. Beetje vreemde eend in een jongenskamer.

Ik was toen niet echt geïnteresseerd in de politiek, maar die poster deed me toch wat. Ik nam me voor PvdA te stemmen zodra ik 18 was. Dat heb ik gedaan. Meerdere keren. Maar sorry Wim, er zijn grenzen. Ik wilde geen poster van Ad Melkert. Ad mocht niet in dezelfde kamer komen als Pamela Anderson en Eric Cantona.

Deze week kwam de nieuwe PvdA-lichting op de proppen. Martijn van Dam en Diederik Samson. Postermateriaal? Mwoa, twijfelachtig. Martijn had zich goed voorbereid voor zijn komst bij DWDD. Huiswerk gedaan, zithouding geoefend, haartjes in de krul. Wat kon er misgaan. Diederik ging ’s avonds naar Pauw en Witteman en deed hetzelfde. Huiswerk, zithouding oefenen, haartjes… oh ja, dat hoefde niet meer.

De volgende dag las ik op Twitter een pijnlijke conclusie voor beide heren. Ze werden door het Nederlandse publiek gewogen en te licht bevonden. Geknipt en geschoren door drie ervaren rotten van de VARA. Ik ben het daar niet helemaal mee eens. Tuurlijk waren beide heren niet perfect, maar ga er maar aan staan. Doe het maar eens. Neem maar eens strafschop in de finale van het WK met een ervaren keeper op goal. Ben je dan mislukt als je naast schiet?

Martijn van Dam en Diederik Samson verdienen respect. Ik zit ook wel eens te zweten in een moeilijk gesprek. Heb ook wel eens achteraf spijt van een uitspraak. Mag dat in de politiek niet? Wat een gelul. Fouten maken moet. Clarence Seedorf miste de penalty maar is inmiddels aanvoerder van AC Milan en heeft vier Champions League-bekers in de kast. Hij is de meeste succesvolle Nederlandse clubvoetballer aller tijden.

Clarence had vroeger waarschijnlijk posters van Cruijff. En natuurlijk is hij niet zo’n begaafde voetballer als zijn idool, maar hij heeft wel veel meer succes gehad. Het is een houvast voor Martijn en Diederik, die vroeger ook een Kok-poster hadden. Ze missen het natuurlijke leiderschap van de grijze meester. Maar met lef, ambitie en hard werken kun je ver komen. Van Albayrak wil ik trouwens wel een poster.