In de wolken

Mooi hoor, dat iCloud. Ik download onderweg een appie via mijn iPhone en heb thuis datzelfde appje op de iPad. Wat zou het mooi zijn als je iCloud overal kon toepassen. Ik ruim mijn bureau op kantoor op, rij naar huis en zie dat thuis ook alles netjes is. De mogelijkheden zijn eindeloos.

Ik verheug me enorm op die uitbreiding van iCloud naar het dagelijks leven. Alles met elkaar verbonden. Even de ruitenwissers in de auto aan en alle ramen thuis zijn ook gewassen. En als ik het konijnenhok schoonmaak, gaan vanzelf ook de toiletten blinken en is het beddengoed boven allemaal verschoond.

Het zou sowieso erg handig zijn om computertoepassingen breder door te voeren. Ik zou graag op ctrl z drukken als ik geflitst wordt om een boete ongedaan te maken. En ctrl f als ik wat kwijt ben. En zou het niet heerlijk zijn om gewoon op backspace te drukken als je iets verkeerds zegt. Ook een keertje slecht geslapen is geen punt meer. Gewoon even de walletjes in de spiegel wegshoppen en klaar is kees.

Twitter lijkt me trouwens ook wel handig. Mijn vrouw en kinderen mogen best tegen me praten hoor, maar ik vind 140 tekens meer dan genoeg.

iPad frisbee

Tieners worden dronken van winegums. Er zijn van die krantenkoppen waarvan je het artikel per se wilt lezen. Ik eet ook wel eens winegums in de auto. Maar ik wist niet dat die gekleurde snoepjes me kunnen laten zakken voor een blaastest. Het lezen van het hele artikel maakte gelukkig een boel duidelijk. Kinderen leggen de snoepjes een nachtje in sterke drank waardoor ze zich volzuigen met alcohol… ’s Ochtends smeren ze netjes hun broodtrommeltje, pakje Yoki mee, een liga en een zakje met winegums. Lekker lachen in de klas. Een agent had de snoepjes zelf ook geprobeerd, maar kon na het eten van een paar wodka-gummy’s niet meer met zijn wijsvinger zijn neus aanraken.

Ik snap zelf niet zoveel van die rages van tegenwoordig. Word ik oud? Vroeger spaarde ik flippo’s en als ik een gekke bui had, stapte ik op een eenwieler. Tegenwoordig gooien mensen voor de lol hun iPhone van het balkon, gaan ze overal als een plank liggen of springen ze van tien hoog in het zwembad van hotel playos dos chersonissos.

Ik vraag me af wat mijn kinderen later verzinnen. Frisbee met iPads? Thee zetten met whisky? Jongleren op het haantje van de kerktoren? Ik kijk nergens meer van op. Gelukkig kun je als ouders lekker meekijken, want ze plaatsen toch alles op YouTube. Ik verheug me er stiekem een beetje op. ‘Wat gaan we vanavond kijken schat, The Voice of Holland?’ ‘Nee joh, er staan weer nieuwe filmpjes op YouTube van de kids uit de buurt die ezeltje-prik doen met een heroïnespuit, altijd leuk.’