We zijn gek geworden. Mesjogge. Van de pot gerukt. We kunnen niet meer normaal doen. Er ligt een man in coma. Een vader. Een zoon. Een echtgenoot. Een broer. En wij kijken keer op keer naar de zonnebrillen van de moeder, de broer en de vrouw. Ze willen liever met rust gelaten worden. Wij niet. Wij willen liever kijken hoe ze arm in arm lopen. Waarom zouden we ze met rust laten. Ze zijn toch van ons?
Twee artsen praten met elkaar op de gang. Een journaliste schrijft alles op. Ze is de vrouw van de grijsaard in vrijetijdskleding. Hij zag haar schrijven en vond het best. In de auto zijn ze opgewonden. Niet van elkaar, want die tijd is geweest. Ze zijn bronstig van het nieuws. Ze hebben goud in handen. Fuck het beroepsgeheim, leve de publiciteit. De NRC-baas was blij met haar en beloofde haar een eindejaarsbonus.
Maanden eerder zat een bebaarde tv-producent met wat ziekenhuismensen aan tafel. Hij wilde een soap maken over zieke mensen. Het ziekenhuis vond het goed. Hang maar wat camera’s op hoor, onze patiënten hebben toch andere dingen aan hun hoofd. De producent was blij en beloofde veel publiciteit voor het ziekenhuis. Hij kwam zijn belofte na. Alleen jammer dat mensen boos werden. Dat stond niet in het script. Ze hadden toch mooie folders gemaakt?
Over twee weken praten we niet meer over de man in coma. Want we praten ook niet meer over de Elfstedentocht. Over twee weken is er iets nieuws. En wij zijn gek op nieuws. We willen alles weten. En als we alles weten gaan we klagen dat er te veel nieuws is. We klagen zoveel dat we niet eens doorhebben dat de moeder, de broer en de vrouw hun zonnebrillen hebben afgedaan. Ze zitten naast zijn bed en klagen niet… ze huilen.
Vind ik leuk:
Tags:arnie, beatrix, hype, johan friso, mabel, media, nrc, publiciteit, reinout oerlemans, vumc, zonnebril
Treffend verhaal Rick!
Mooi verwoord en nog waar ook (helaas).
Hoi Rick,
En al die anderen die verongelukken? Wij zo druk met die ene, maar van de overigen willen we niet weten. Zo’n ramp is leuk, maar het moet ook weer niet te gek worden, ook genoeg aan eigen hoofd. En we slaan de bladzijde om en gaan over tot de wanorde van eigen dag.
Dag!
prachtig stukje, helemaal gelijk en zo herkenbaar. Goed geschreven!
vergeten bij vorige reactie te zetten: #realeren
Wat een pareltje. Heel goed geschreven: prachtige afwisseling van korte en lange zinnen. En zonodig zet je al een punt na één woord. Schrijnend en herkenbaar is het onderwerp. Ondanks de traan op het einde tover je één grote glimlach op mijn gezicht. Compliment van een collega-schrijver. #realeren
Hoi Rick,
had het zelf niet beter kunnen verwoorden, ik denk dat het in de toekomst misschien wat betreft “nieuws” steeds meer zal neerkomen op sensatiedrang……helaas.
Maar leuk stuk om te lezen in het kader van #realeren!
Mooi geschreven en helemaal waar.
Hee Rick, ik had het je al eerder laten weten, maar ik vind dit een pakkend stuk met een emotionele twist, een treffende schets van hoe onze samenleving met nieuws omgaat. Super!
#realeren
Wat een goed geschreven stuk, vooral het gedeelte over de auto vind ik goed. Het is heel beeldend én heel cru. Knap gedaan.
Als ik een kritiekpunt zou mogen leveren: ik vind het plaatje met die traan er niet echt goed bijpassen. Het lijkt een beetje alsof je hebt gegoogled op ‘emotie’ en er toen de eerste hit op google maar hebt gecopypasted. Het past niet echt bij de sfeer van je blog. Die vind ik namelijk ontzettend sterk. Ik ben hier gekomen via #realeren, maar ik zal je blog hierna zeker nog vaker bezoeken!
Hoi Rick, Je pakte mijn aandacht van begin tot eind. Ik wilde maar doorlezen. Goed geschreven! En inderdaad helemaal waar. #realeren.
Je hebt he-le-maal gelijk!
Goed stuk, Rick. Je pakt de keutel bij het warme eind, zogezegd. En je schrijft het ook nog treffend op.
Dank u zeer! #realeren
Dank je
Dank je. En ik wissel inderdaad bewust af tussen korte en lange zinnen. Dat leest prettig vind ik.
Ik vrees dat je gelijk hebt. Dank voor je complimenten.
Dankjewel Maud
Dank voor je leuke reactie
Dank je Lisa. Plaatjes zie ik een beetje als noodzakelijk kwaad en ik besteed er inderdaad te weinig aandacht aan. Dank voor de tip. En blijf vooral terugkomen. Ieder weekend staat er een nieuw stukkie.
Dan zal ik volgende keer een langer stukje schrijven. Kun je langer genieten
.
Ehh, dank u zeer.
Ook nog? En daar ging het me niet eens om
. Dank je voor het lezen.
Zowel inhoudelijk als qua schrijfstijl een prachtige blog! Vooral het einde. De zonnebrillen die worden afgezet. Figuurlijk mooi neergezet. Treffend. Pakkend. Enige wat misschien nog sterker zou kunnen is een verband met nieuws en het ziekenhuis met de camera’s. Gevoelsmatig gaat dat nu meer over profileren dan over nieuws. Maar goed, kniesoor die daar op let. Gewoon een keigoede blog! #realeren
Mooi geschreven. De waanzin van het nieuws prachtig verwoord. Ik kom beslist vaker bij je kijken.
#realeren
Mooi geschreven, schrijnende waarheid.
Ik kom hier nog eens terug…
#realeren
Spijker op z’n kop.
Hi Rick,
#realeren. Je hebt een hele leuke vlotte schrijfstijl en wat je zegt klopt ook. Sensatie verkoopt nu eenmaal helaas. Hoe meer drama, hoe beter.
Ja, ik hou van deze stijl van schrijven. Niet opgesmukt, to the point en zeer de kern rakend. Goede post. Ik kom terug.
#realeren
Weer helemaal raak Rick! De waan van de dag noemen we nieuws, eigenlijk niet veel meer dan een roddelrubriek, maar dan over andere celebrities. De vraag is alleen waar deze verdraaiing van de werkelijkheid vandaan komt: van de makers of de lezers & kijkers…
#realiseren
Allemaal bedankt voor de leuke reacties
Mooie rustige stijl die de lezer bij de hand door het ‘betoog’ voert. Gaandeweg gaan de zinnen meer steken omdat we ons tenslotte ook aangesproken voelen. Waar komt die behoefte vandaan om altijd maar van nieuwsitem naar nieuwsitem hoppen, zonder nu eens daadwerkelijk diepgaande en langbeklijvende interesse te tonen? Ik weet het niet, maar ben wel weer aan het denken gezet. Dat doet zo’n stukje dan toch maar.
#realeren
Ze noemen het nieuws…aasgieren die smullen van andermans ellende
Ze noemen het nieuws…de mensen bang maken voor alles en nog wat
Doe mij maar…geen nieuws is goed nieuws!!
whow!!!